Niestety, jedynym człowiekiem mającym jakiekolwiek pojęcie o Marketingu był tylko piszący go programista, niejaki Tomasz Kompa, znany między innymi z niezbyt wyparzonego języka. (gdyby ktoś chciał się przekonać, jego poezje łatwo znaleźć w necie). Pani Tarczyńska mocno się więc wahała, gdy jednak poczuła, że jej uspokajające zapewnienia wypowiadane ciepłym głosem nie są w stanie zadowolić klienta, zdecydowała się poprosić o przywołanie Tomka do telefonu.

- No cześć, w czym masz problem? ...... Cooo? Żartujesz, jak możesz tego nie wiedzieć?!

Przerażona pani Tarczyńska zdała sobie sprawę, że w pośpiechu zapomniała Tomka poinformować o tym, z kim będzie rozmawiał, a on z kolei najwyraźniej był przekonany, że rozmawia z którymś z wdrożeniowców. Nie zwracając uwagi na jej rozpaczliwe wymachiwanie rękami, coraz dosadniej wyrażał swoją opinię na temat merytorycznej wiedzy i umiejętności swojego rozmówcy (po każdej takiej uwadze pani Tarczyńska robiła się coraz bardziej zielona). Gdy w końcu wykrzyknął „CZYŚ TY ZWARIOWAŁ CZŁOWIEKU!? JAK MOGŁEŚ TAK ZROBIĆ!” i zaczerpnął ogromny haust powietrza, pani Tarczyńska zaczęła gwałtownie szeptać mu coś do ucha. W miarę jak szeptała, powietrze z Tomka uchodziło jak przekłutego materaca, jego mina przeobrażała się stopniowo z miny groźnego kaprala w minę skazańca przed plutonem egzekucyjnym... a obecni w pokoju tarzali się ze śmiechu po podłodze.

Wkrótce potem w TECIE zatrudniono pierwszych pracowników Biura Obsługi Klienta.

Autor: Krzysztof Zygan –  w TECIE pracuje od 1992 roku, obecnie Projektant w Zespole Programistów TETA BP.